تست های حین بهره برداری ضروری برای دیگ بخار - تهران صنعت

 تست لول کنترل (کنترل کننده سطح آب):

شیر تخلیه زیر لول کنترل را سریعاً باز نمائید، مراحل زیر باید انجام گیرد در غیر اینصورت تک تک مراحل را کنترل نمایید.

الف: سریعاً پمپ شروع به کار خواهد نمود.

ب: مشعل خاموش خواهد شد.

ج: همزمان با خاموشی مشعل آژیر به صدا در خواهد آمد.

یکی از مزایای این روش تمیز شدن محفظه لول کنترل می باشد.

تست پرشرسوئیچ:

پیچ بالای پرشرسوئیچ را تا آنجا بچرخانید که مقدار درجه جلو پرشرسوئیچ پایین آید (از روشن بودن دیگ بخار اطمینان حاصل فرمایید) اگر مشعل دیگ شما دو نازله بود یکی از آنها خاموش می شود. اگر همین عمل بر روی پرشر سوئیچ بعدی صورت گیرد شعله دوم نیز خاموش می شود. بعد از انجام مراحل فوق، پیچ اندازه فشار پرشر سوئیچ را سر جای خود برگردانید، همه چیز به حالت عادی بر می گردد.

تست سوپاپ اطمینان:

هر سه ماه یکبار فشار دیگ را تا فشار نامی بالا ببرید و اجازه دهید سوپاپ باز شود و هر دو هفته دستگیره سوپاپ را بکشید. در این حالت سوپاپ، بخار را تخلیه می کند.

تست کنترل فاز :

ضریب درصد کنترل فاز را روی عددی پایین قرار دهید. تابلو از مدار خارج می شود که نشان دهنده سالم بودن کنترل فاز می باشد.


تست چشمی(فتوسل) مشعل:

فتوسل را از داخل مشعل بیرون بکشید. دو سر سیم فتوسل را به یک اهم متر وصل نموده و فتوسل را در دست طوری نگهدارید که نوری به آن نرسد. در این صورت اهم متر مقاومت کمی را نشان خواهد داد. سپس دست خود را باز کرده به فتوسل نور برسانید. مقاومت دو سر سیم بالا می رود و فتوسل سالم است. جهت كاركرد بهتر فتوسل بايد سيم ارت تابلو برق نصب گردد.


تست بویلر: (تست هیدروستاتیک)

هرگاه قطعه ای از دیگ بخار تعویض و یا تعمیر گردد نظیر، لوله یا شبکه لوله ها و .... دیگ بخار را تحت فشار تست کنید. جهت انجام آزمایش هیدروستاتیک موارد زير را انجام دهید:

توسط تست پمپ، این تست را انجام دهید(تست پمپ، پمپی است که حدود یک و نیم برابر فشار طراحي دیگ تولید فشار می کند) تمام شیر آلات خروجی دیگ بخار را ببندید. سپس سوپاپ ها را باز کرده، درپوش را ببندید. تست پمپ را روشن نمایید و فشارش را تا 1.5 برابر فشار طراحي بالا ببرید و در همان وضعیت نگه دارید. در صورتیکه افت فشار پیش نیامد، کلیه قطعات را ببندید، مشعل دیگ بخار را روشن نمایید و درپوش را در محل خود قرار دهید. خروجی شیرآلات را کاملاً ببندید. اگر کلید پمپ بر روی تابلو حالت دستی داشت آنرا در حالت دستی قرار دهید. بعد از نیم ساعت اگر نشتی رویت نشد دیگ بخار را به حالت عادی درآورده و روشن نمایید.

 

زیر آب موبری کنترل از نکات مهم بهره برداری می باشد همانطور که می دانید دیگ دارای سه لول high و low و extra low level می باشد, بدیهی است وقتی low عمل ننماید extra تابلو برق را غیر فعال می نماید. در نقشه برق کنتاکت بسته extra برق مدارات فرمان را تامین می نماید در صورت متوجه نشدن مدارات فرمان به کاهش سطح آب دیگ, دیگ خواهد سوخت. یک روش خوب جهت کنترل این حالت اضافه بر حالات قبلی اضافه نمودن یک ترموستات جهت تشخیص سوپرهیت در خروجی بخار دیگ بوده و حتی می توان یک ترموستات جهت کنترل دمای اگزوز نیز اضافه نمود. در اضافه نمودن این کنترلر ها شما دیگ را از سوختن محافظت خواهید نمود. لازم بذکر است اگر شما مثلا بخار 12 بار اشباع دارید دمای بخار از 180 درجه نباید بالاتر رود و هرگاه دما بالا رود این بدان معنی است که سطح آب دیگ کاهش یافته و بخار تولیدی در حال سوپرهیت شدن است و همچنین دمای دودکش مناسب جهت این بخار 210 درجه است و می توان کنترل دمای دودکش را روی 250 درجه تنظیم نمود.
در خصوص تست هیدرو استاتیک لازم است ذکر گردد که طبق قوانین موجود شما باید سالی یکبار در حضور نماینده اداره کار این تست را انجام و مجوز سالانه بهره برداری دریافت نمایید.
در خصوص تست مهم دیگری که باید در هر بار روشن شدن روی خط گاز بصورت اتوماتیک انجام شود نیز باید صحبت نمود در خط گاز دو شیر برقی وجود دارد که بین آنها دو پرشر سوئیچ وجود دارد در ابتدای راه اندازی ابتدا یک پالس گاز حدودا در فشار 150 میلی بار به بین دو شیر تغذیه و یک پرشر سوئیچ در مدت زمانی حدودا برابر 30 ثانیه کنترل می نماید که فشار کاهش نیابد, کاهش فشار بین دو شیر نشانگر آن است که شیر دوم نشتی دارد و اگر حسگر بفهمد اجازه راه اندازی نمی دهد. در حالت دوم بین دو شیر به محیط تخلیه شده و در حالت بسته بودن دو شیر فشار صفر توسط پرشر سوئیچ دوم کنترل می شود, هرگاه فشار صفر باقی نماند یعنی شیر اول دچار نشتی است. شما می توانید با این مدار منطقی خط تست گاز استاندارد بسازید. لازم بذکر است که در سال 82 در موتورخانه ای که مسئولیتش با من بود بدلیل نشت شیر دوم گاز و اصرار اپراتور در نصفه شب مبنی بر راه اندازی جهبه های دود جلو و عقب, دیگ 35000 پوندی ترکید و خوشبختانه خطر از بیخ گوش دو اپراتور داخل موتورخانه گذشت ولی کسی آسیب جدی ندید.
کنترل دمای دی اریتور نیز بسیار مهم است زیرا کاهش دمای تغذیه دیگ خطر خوردگی اکسیژن را افزایش می دهد.
کنترل co2 نیز می تواند کمک زیادی بر کنترل هوای اضافه احتراق بنماید.
کنترل tds و میزان زیر آب نیز دو ساعت یکبار باید انجام شود.

 

تجهيزات و اجزا كنترلي ديگ هاي بخار را اگر بخواهیم لیست کنیم به صورت زیر است:

1-كنترل كننده هاي سطح آب (Level controllers)
2- كنترل كننده ه فشار بخار (Pressure switchs)
3- شير اطمينان (Safty valve)
4- شير زير كشي وتخليه ديگ ( Blow down valve)
5- نمونه گير آب ديگ (Sample Cooler)
6- آب نما (Sight Glass)
7- دمپر دودكش (Furnace Damper)
8- شيشه رويت شعله
9- ترموستات دودكش ((Termostat Furnace
10- دودكش(Furnace)
11- مشعل (Burner)
12- شير خلا شكن (Vaccum Breaker)


به طور کلی كنترلر اولي فقط با پمپ تغذيه مرتبط و اينترلاك مي باشد و در صورتي كه آب ديگ در اثر بخار شدن كاهش يابد, به پمپ, فرمان آبگيري ديگ را مي دهد و اگر سطح آب به حد مطلوب رسيد مجدداً فرمان قطع پمپ تغذيه را مي دهد. كنترلر فوق توسط سازنده تنظيم مي گردد و بايد بصورتي تنظيم شده باشد كه در يك ساعت پمپ تغذيه را بيش از 6-5 بار روشن و خاموش نكند زيرا باعث كاهش عمر آن مي شود. يك كنترلر سطح ديگري نيز تعبيه مي شود که دوستمون فرمودند" extra low level" كه هنگامي كه سطح آب درون ديگ از يك حدي بيشتر و يا كمتر شود و كنترلر سطح آب اولي به دليل معيوب بودن فرمان قطع و وصل پمپ را نداد, در اين صورت فرمان قطع پمپ را در حالت اول و فرمان وصل پمپ را درحالت دوم می دهد و متعاقباً مشعل را خاموش مي كند در هر دو حالت آژيز نيز به صدا در مي آيد و تا رفع مشكل مشعل خود به خود استارت نمي شود.

يكي از تجهيزات ايمني نصب شده بر روي دودكش ديگ هاي بخار كه توسط سازندگان ديگ بخار بايستي در مسير گازهاي خروجي از دودكش ديگ نصب گردد ترموستات دودكش است اين وسيله كنترل به محض افزايش غير عادي دماي گازهاي خروجي از دودكش ديگ هاي بخار فرمان قطع شدن سيستم سوخت و خاموش شدن مشعل را صادر مي نمايد و تا زماني كه علت اين افزايش دما شناخته و برطرف نشود نمي توان سيستم را روشن كرده و به كار وا داشت.

برخي از عواملي كه باعث افزايش درجه حرارت دودكش مي شوند مي توان بشرح زير دانست :
1- ايجاد رسوب بر روي سطوح حرارتي ديگ هاي بخار لوله –آتش
2- كاهش بيش از حد سطح آب درون ديگ به دلايل مختلف كه باعث شود برخي لوله هاي حرارتي خارج از آب قرار گيرند
3- تنظيم نبودن مشعل و بد كار كردن آن و در نتيجه ايجاد دوده بر روي جداره هاي داخلي لوله ها براي تنظيم ترموستات دودكش بايد دماي گازهاي خروجي از دودكش, از سازنده پرسيده شود ولي در هنگامي كه دسترسي به سازنده وجود ندارد مي توان براي ديگ هاي بخار دماي گازهاي خروجي از دودكش را معادل دماي بخار اشباع در فشار كاري ديگ بعلاوه 100-150°C در نظر گرفت اما بايد دقت كرد كه اين دما در شرايطي كه ديگ بخار مفروض با حداكثر توان توليد بخار (100%) كار مي كند دمايي منطقي و صحيح است و در غير اين صورت مثلاً در شرايط كاركرد 60% ديگر دماي فوق معتبر نخواهد بود دماي دودكش از 320°C نبايد كمتر شود.

به منظور اطمينان از ميزان مناسب TDS آب درون ديگ بايد از آب داخل ديگ نمونه برداري كرد و سپس در آزمايشگاه تست ها و عمليات شيميايي لازم بر روي نمونه صورت گيرد حتي اگر بهترين سيستم كنترل اتوماتيك TDS بر روي ديگ نصب شده باشد اين امر در بويلر هاي فشار بالا و دما بالا خطرناك بوده و در صورت خروج مستقيم آب از ديگ به منظور نمونه گيري در اثر تقليل فشار ناگهاني مقداري از آب به صورت بخار در خواهد آمد (بخار فلاش) اگر بخار ايجاد شده به آتمسفر فرار نمايد TDS موجود در آب كندانس باقي مانده بيشتر از ميزان موجود در ديگ خواهد بود بنابراين به منظور نمونه گيري دقيق و با امنيت بالا از آب ديگ نياز به وسيله اي است تا بتوان به كمك آن آب لازم براي نمونه گيري را خنك نمود. اگر نخواهیم تبلیغات جنسی را کرده باشیم دستگاهی وجود دارد به نام (Sample Cooler) که دستگاه مذكور در واقع يك مبدل حرارتي كوچك است كه در يك مدار آب خنك (با دماي آب شهر) ترجيحاً سختي گير شده، جريان دارد و در مدار ثانويه آب لازم را براي نمونه گيري و خنك شدن موجود است وسيله مذكور بسيار و بايد ضد زنگ بوده و در مقابل خوردگي مقاوم باشد و ماكزيمم فشار و دماي كاري آن از ماكزيمم فشار و دماي كاري ديگ كمتر نباشد.

علاوه بر دماي محصولات احتراق, تعيين مقدار هواي اضافي اكسيژن مورد نياز و نيز گاز CO2 و CO نيز لازم است مقدار هواي لازم براي سوخت كامل با احتساب ضريب اطمينان نبايد از 10% تجاوز كند اكسيژن موجود در دود حداقل بايد 1% باشد ولي از 2% تجاوز نكند يك محاسبه تقريبي نشان مي دهد كه براي هر 1% اكسيژن تقريبا 5% هواي اضافي لازم است مقدار گاز كربنيك موجود در دتود بايد تا آنجا كه ممكن است زياد باشد براي راندمان حداكثر در ديگ هاي با سوخت گاز طبيعي مقدار آن 10 و براي ديگ هاي با سوخت مايع حدود 13 الي 14% است آزمايش براي CO نيز بايد انجام شود منواكسيد كربن نبايد وجود داشته باشد زيرا گازي كشنده است و وجود آن نشانگر سوخت ناقص مي باشد وجود CO بدين معني است كه هواي كافي براي سوخت نمي رسد يا اينكه مشعل درست كار نمي كند علاوه بر آزمايش هاي فوق بايد آزمايش دود (Smoke) در مورد ديگ هاي با سوخت مايع انجام شود.

كنترل هاي زير بايد در مورد آب ديگ انجام شود
1- كنترل PH
2- ״ ״ قلياييت
3- ״ ״ اكسيژن محلول
4- ״ ״ سختي
5- ״ ״ پديده هاي كف كردن – غلغل كردن – و حمل قطرات مايع توسط بخار
6- ״ ״ غلظت سود
7- ״ ״ غلظت سيليكا
8- بلودان

هر چه PH آب از PH خنثي آب پايين تر باشد حلاليت آهن در آب بيشتر مي شود از اين رو در صنايع مختلف براي جلوگيري از خورندگي آب PH آب را بالاتر از PH خنثي تنظيم مي كنند سرعت خورندگي ناشي از اسيدي نبودن آب با افزايش دما افزايش مي يابد بنابر اين در دماهاي زياد بالا نگه داشتن PH آب كاملا PH ضرورت دارد در صنايع مختلف PH آب بويلر را در محدوده 10.2 -11. 2 تنظيم مي كنند در فشار و دماي بويلر هاي با فشار متوسط PH حدود 10.6 مناسب است اگر به آب بويلر فسفات تزريق شده باشد در آنصورت PH مي بايد به اندازه كافي بالا باشد كه مطمئن باشيم تمامي سختي باقيمانده آب بصورت فسفات تري كلسيك درآمده است. براي افزايش PH آب تغذيه بويلر با فشار بيش از 200psig نبايداز سودا (كربنات سديم ) استفاده كرد زيرا سودا در اثر حرارت ديدن در بويلر در فشار بالا توليد دي اكسيد كربن مي كند كه باعث مي شود بخار آب پس از ميعان خورنده شود.